منیره گرجی، تنها زن برگزیدهی مجلس خبرگان:

بازخوانی یک گفتوگوی قدیمی؛

حتی اگر ما تاریخ صدر اسلام را ندانیم و فقط به قرآن در حال حاضر رجوع کنیم میبینیم که زن هم مانند مرد پس از طی مراحلی در مسیر کارهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی قرار میگیرد... من فکر میکنم اصلا جدا کردن زن از انسانها و مطرح کردن به صورت فردی صحیح نباشد و

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، روز جمعه ۱۲ مرداد ۱۳۵۸، انتخابات مجلس بررسان قانون اساسی [خبرگان] در سراسر ایران برگزار گردید و در نتیجهی آن ۷۳ نفر از سراسر ایران برای این مجلس برگزیده شدند که از میان آنان تنها نام یک زن به چشم میخورد، منیره گرجی که یکی از ده تن نامزد منتخب تهران بود. او مفسر قرآن، و در آن برهه ۵۰ ساله بود. منتخبان این مجلس باید روی پیشنویس قانون اساسی جمهوری اسلامی کار و آن را نهایی میکردند. روز یکشنبه ۲۱ مرداد نتایج این انتخابات نهایی شد و در همان روز خبرنگار کیهان با منیره گرجی تنها زن منتخب این مجلس به گفتوگو نشست که بخشهایی از آن را در پی میخوانید:

نقش زن را در جامعهی اسلامی و انقلابی ما چگونه میبینید. با توجه به اینکه گروهی با استنباط غلط در این زمینه ظاهرا مسئلهای به وجود آوردهاند.

... به نظر من اگر کسی که قرآن و اسلام را شناخته باشد یعنی روح اصلی قرآن و سنت رسول را بشناسد اینجور تخطئهها و مطرح کردن مسئله نارواست و من فکر میکنم کسانی که اینگونه دربارهی این مسئله اظهار نظر میکنند عمیقا اسلام را نشناختهاند و حتی اگر ما تاریخ صدر اسلام را ندانیم و فقط به قرآن در حال حاضر رجوع کنیم میبینیم که زن هم مانند مرد پس از طی مراحلی در مسیر کارهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی قرار میگیرد.

قرآن در سورهی احزاب در آیهی ۲۲ و بهویژه از آیهی ۲۰ به بعد وقتی که جنگ احزاب را شرح میدهد اشاره به این مسئله میکند که « لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ» یعنی این طرحی که پیامبر میدهد برای همگی ما یک الگوست و ما میبینیم که پیامبر بعد از جنگ احزاب که یک انقلاب بزرگی است و وضع مدینه و اسلام عوض میشود پس از یک نصیحت کوتاه از زنان میخواهد که از تجملپرستی خودداری کنند و در مسیر تقوی و زکات و نماز چون برادران در جهت سازندگی شروع به کار کنند. بعد از این آیات دقیقا قرآن هر صفتی را که دربارهی مردان مسلمان میآورد دربارهی زنان هم عینا همان صفات را نقل میکند؛ المسلیمن، مسلمات، مومنین، مومنات... تا الی آخر تا به جایی که میرسد که «وَالْحَافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاکِرِینَ اللَّهَ کَثِیرًا» زنان و مردانی که ترویجکنندهی دین خدا هستند. حالا دین خدا چیست؟ دین تمام رابطههای بین انسان و انسان، انسان و جامعه و انسان و خداست؛ یعنی تداوم روابط انسانها را در تمام مراحل اعم از زندگی مادی و معنوی شامل میشود «ذاکرین الله اوالذاکرات» زنها و مردانی که در مسیر و پیشبرد جامعه به سوی یک نظام توحیدی به سوی الله شرکت میکنند و من تعجب میکنم چگونه است با این همه آیات و براهین روشن آنجور اظهار نظرها میشود و باز هم در قرآن میبینیم وقتی که بنیانگذار خانهی توحیدی و سبیل یک نظام توحیدی حضرت ابراهیم معرفی میشود و او تنها نیست « إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی...» و حتی بنیانگذار مکه هاجر است و اولین کلنگ را او به زمین میزند یک زن با یک طفل شیرخوار نظام یک شهر را ترسیم میکند با این همه مفاهیم روشن چگونه میتوان گفت که یک زن در نظام اجتماعی سهمی نداشته باشد و به نظر من طرح این سوالات با بودن قرآن و سنت رسولالله غلط است، خانهی همسران حضرت محمد (ص) در حجرههایی در داخل مسجد است یعنی در بطن اجتماع و اگر بنا بود زن در جامعه نباشد چطور پیامبر چنین کاری را میکرد. و حتی وقتی که عایشه با امیرالمومنین آن جنگ ضد انسانی را شروع میکند ایراد حضرت امیر به عایشه از این جهت نیست که چرا در یک کار صد درصد سیاسی نظامی شرکت کرده است بلکه فقط به این دلیل است که چرا فریب طلحه و زبیر را خورده است.